Titriyordu… Düştüğü yerden kaldırmak istedim. Ellerini tutamadım. Öyle savunmasız, öyle yorgun görünüyordu ki dokunmaya kıyamadım. Ne yapacağımı şaşırmıştım. Konuşmaya çalıştım. -İyi misin,ellerimden tut. Hadi kalk. -Gücüm yok, bütünüm acıyor. Bugünüm, yarınım, anım acıyor. Gözlerim doldu fakat ağlamadım. Güçlü görünmek benim görevimdi ama tüm benliğim sarsılmıştı. Kılcal damarlarımda akan kan acıyla akıyor, aldığım nefes zehirliyordu. İlkel

Read more →